Notlar
Küçük anlar, büyük izlerAma bazı anlar öyle kalıcı bir iz bırakıyor ki —
o izi yazıya dökmek, belki en nazik unutmama biçimi.
2026 Notları
Balat Yürüyüşü
Sabah erken saatlerde kimse yoktu. Renkli binaların önünden geçerken birinin balkondan kahve içtiğini gördüm. Sesleri duyuluyordu ama ne dedikleri anlaşılmıyordu.
Eski Bir Dükkân
İstiklal’in yan sokaklarından birinde, vitrininde yıllık takvimler asılı duran küçük bir kırtasiye gördüm. İçeri girmedim. Ama bir sonraki geçişimde girmek istiyorum.
Vapur Yolculuğu
Karşıya geçerken deniz biraz dalgalıydı. Güvertede durdum, rüzgar yüzüme çarpıyordu. İstanbul bu taraftan farklı görünüyor — daha geniş, daha sessiz.
Kahvaltı Masası
Pazar sabahı geç kalktım. Kahvaltı için domates, peynir, zeytin, yumurta. Pencereden güneş giriyordu. Hiçbir yere gitmeye gerek yok bazen.
Önemli olan nerede olduğun değil, nereye dikkat ettiğin.
2025 Notları
İlk Yurt Dışı
Havaalanında bekleme salonunda oturmuş, önümde sıra sıra plastik koltuklar varken şunu düşündüm: seyahat henüz başlamadan heyecanlanılabiliyor.
Dağ Yolu
Kıvrımlı bir yolda araç kullanırken müzik kapadım. Sadece motor sesini ve lastiğin asfalta değdiği tıkırtıyı duydum. Bazen sessizlik de bir müzik türü.
Eski Fotoğraflar
Çekmeceyi açınca 2018’den fotoğraflar çıktı. O zamandan beri çok yer değiştirdim. Ama fotoğraftaki gülüşüm aynı.
Küçük Kafe
Bir şehrin küçük kafesine girince o şehri tanımış gibi hissediyorum. Büyük meydanlar değil, bu köşeler anlatıyor şehri.